Bezoek aan de fysiotherapeut leverde op dat de meniscus het probleem was en dat de oefeningen die ik deed goed waren.
Blijf maar oefenen, was het adagium.
Het schoot niet op.
In maart door huisarts verwezen naar de orthopeed.
Foto van knie gemaakt en de orthopeed zei dat hij het mij ging uitleggen.
Dat is de inleiding op dat hij niks ging doen.
En dat klopte.
Volgens hem artrose en waarschijnlijk probleem met meniscus, maar “ op uw leeftijd is oefenen het beste”.
Dus dagelijks blijven oefenen.
Eindelijk in mei ging het vooruit.
Ik kon weer een uur wandelen zonder pijn.
Hoera!
Padellen ging zonder pijn en het walking football ging redelijk, want hardlopen lukte nog niet zo goed.
Bij onze variant op walking football mag je hardlopen als je de bal niet hebt.
Ik moet tevreden zijn volgens M.
Ben ik wel.
Een beetje.
Wil eigenlijk ouder worden zonder beperkingen.
Maar kom daar maar eens om op mijn leeftijd.
Af en toe heb ik een terugval.
Dat schijnt er bij te horen. Doet dan even een week stevig pijn.
Blijven oefenen en na twee weken is het weer als vanouds.
Nou ja, zoals een tijdje terug dan.
Accepteren valt te leren, maar is wel lastig.
Zeker als je ouder bent.